Morfologia: 2ª declinação: nominativo, genitivo,
acusativo e plural; –et, –ent.
Marcus, filius Galbae,
paganus est. Marcus bullam habet. Marcus et Titus bullas habent. Bulla Marci
pulchra est. Romanorum deos Marcus valde timet.
Nos christiani sumus.
Christiani Deum verum adorant et deos falsos non timent.
Deus est iustus et
benignus. Deus dominus mundi et scientiarum est.
Dei Providentia mundum
universum administrat.
Iesus Christus Filius Dei
est.
Quis est servus servorum
Dei?
Vocabulário
Marcus, i: Marco
filius, i: o filho
paganus, i: o pagão
bulla, ae: a bula
Titus, i: Tito
timere, v.: temer
nos, pron.: nós
christianus, i: o cristão
sumus, v.: somos
verus, a, adj.:
verdadeiro
adorare, v.: adorar
falsus, a, adj.: falso
iustus, a, adj.: justo
benignus, a, adj.:
benigno
dominus, i: o senhor
mundus, i: o mundo
scientia, ae: a ciência
Providentia, ae: a
Providência
universus, a, adj.: todo
administrare, v.: administrar
Iesus Christus: Jesus
Cristo
quis, pron.: quem
servus, i: o escravo
+ Magistra - Lição de Latim Clássico
Compreensão gramatical
O nominativo singular dos
nomes da Segunda Declinação termina em –us; o nominativo plural em –i.
Servus, servi
O genitivo singular dos
nomes da Segunda Declinação termina em –i; o genitivo plural termina em –orum:
Servi, servorum
O acusativo singular dos
nomes da Segunda Declinação termina em –um; o acusativo plural em –os:
Servum, servos
A 3ª pessoa singular e
plural do presente do indicativo dos verbos da 2ª conjugação termina em –et, –ent:
Timet, timent
O verbo concorda com o
sujeito em número e pessoa. Havendo mais de um sujeito no singular, deverá o
verbo estar no plural. Exemplo:
Marcus et Titus bullas
habent.














