Morfologia: 2ª
declinação: vocativo; ablativo singular e plural; imperfeito da 1ª e 2ª conjugação;
pretérito perfeito da 1ª conjugação.
Aemilius, avus Titi, villam hodie visitabit. Titus Catullum, amicum suum, vocat:
__ Propera, care amice!
Auriga iam mulos alligavit.
Multi hortos vicosque praetervolaverunt.
In via servi asinos baculis incitabant. Aemilius adulescentulis de vita
rusticorum narrabat. Interim muris Ostiae appropinquaverunt. Usque ad portam
muli properant.
Amici intrant et migrant
per vias. Aemilius ad naviculam properat.
Nautae in viis Ostiae
clamabant. Passim erant tabernae. Ibi nautae potabant et cantabant. Subito
exclamat Galba:
__ Salve, Tite! Salve,
Catulle! Cum laetitia vos specto. Iam diu vos exspectavi. Navicula parata est
et dominus.
Aemilius in navicula est.
Properate, amici!
Titus cum amico ad
naviculam properat. Tum avus:
__ Ventus secundus est.
In naviculam intrate, filioli!
Galba cum servis
naviculam gubernat. Neptunus undas turbavit, et amici diu in undis erraverunt.
Sed non frustra cum undis pugnaverunt.
Navicula ripae
appropinquat. Avus amicis campos monstrat. Ibi sunt equi cum mulis, asellis,
vitulis, tauris.
__ Cur, serve, equo cibum
non praebes?
__ Quia morbo languet,
domine. Interdum equi morbis languent.
__ Medicina morborum, ait
Aemilius, est saepe in horto et in campis. Ibi sunt multae herbae medicae. Praebete,
servi, equo, herbam medicam!
Servi equo herbam medicam
donaverunt et equus iterum sanus fuit.
Postquam Aemilius villam
visitavit, e campo rediit et secum portavit Marcum, filium Galbae.
Vocabulário
avus, i: o avô
Titus. i: Tito
hodie, adv.: hoje
visitare, v.: visitar
Catullus, i: Catulo
vocare, v.: chamar
properare, v.:
apressar-se
auriga, ae: o cocheiro
alligare, v.: ligar,
atrelar
hortus, i: o jardim
vicus, i: a aldeia
praetervolare, v.:
atravessar rapidamente
baculus, i: pau, o cajado
adulescentulus, i: o
adolescente
rusticus, i: o camponês
interim, adv.: entretanto
murus, i: o muro
Ostia, ae: Óstia
appropinquare, v.:
aproximar-se
usque, adv.; prep. c.
acus.: até
migrare, v.: passar
via, ae: caminho, a rua
navicula, ae: a pequena
embarcação
clamare, v.: gritar
passim, adv.: aqui e ali,
a cada passo
taberna, ae: a taverna
ibi, adv.: ali
potare, v.: beber
subito, adv.: subitamente
spectare, v.: ver
diu, adv.: por muito
tempo
exspectare, v.: esperar
paratus, a, part.:
preparado
tum, adv.: então
ventus, i: o vento
secundus, a, adj.:
favorável
gubernare, v.: governar
Neptunus, i: Netuno
unda, ae: a onda
turbare, v.: agitar
frustra, adv.: em vão
ripa, ae: a margem
monstrare, v.: mostrar
morbus, i: a doença
languet, v.: definha,
está fraco
interdum, adv.: algumas
vezes
medicina, ae: o remédio
multus, a, adj.: muito
medicus, a, adj.:
medicinal
iterum, adv.: novamente
sanus, a, adj.: são, bom
postquam, conj.: depois
que
rediit, v.: voltou
secum, prep. c. pron.:
consigo
portare, v.: levar
Leia também: Christianus sumus - Lição de Latim Clássico
Comentário gramatical
O vocativo singular e
plural dos nomes da Segunda Declinação termina em –e, –i. Exemplo:
Serve, servi
O ablativo singular e
plural dos nomes da Segunda Declinação termina –o, –is. Exemplo:
Morbo, morbis
O imperativo dos verbos da 1ª Conjugação termina em –a, –ate. Exemplo:
Propera, properate
O imperativo dos verbos
da 2ª Conjugação termina em –e, –ete. Exemplo:
Praebe, praebete
Os verbos da 1ª
Conjugação formam o pretérito perfeito ajuntando um v ao tema. Exemplo:
Alligavit,
apropinquaverunt
O adjunto adverbial de
companhia responde à pergunta: Cum quo? Com quem? Em companhia de quem?
E é expresso pelo ablativo com a preposição cum. Exemplo:
Titus cum amico ad
naviculam properat.
O adjunto adverbial de
causa responde à pergunta: Qua causa? Por que causa? E é expresso pelo
ablativo. Exemplo:
Equi interdum languent...
Qua causa? Morbis.
As orações temporais
iniciadas por postquam: depois que levam o verbo ao pretérito perfeito
do indicativo. Exemplo:
Postquam Aemilius villam
suam visitavit...
Com o auxílio do
dicionário, traduza ao português como forma exercitar e praticar latim:
discipulus, i: aluno
Crassus, i: Crasso
misit, v.: enviou
legatus, i: mensageiro
Aedui, orum: Éduos
fluvius, ii: rio
avus, i: avô
vicus, i: aldeia
ludus, i: brinquedo
filius, ii: filho
gladius, ii: espada
dominus, i: senhor
capra, ae: cabra
asinus, i: burro
agnus, i: cordeiro,
carneiro
Deus, ei: Deus
mundus, i: mundo
amicus, i: amigo
nuntius, ii: embaixador
copiae, arum: tropas
germanus, i: germano
captivus, i: prisioneiro
Aegyptus, i: Egito
narrant, v.: narram
Petrum, i: Pedro
ama, ama
copia, ae: abundância
1 – Scholae Brasiliae
habent discipulos.
2 – Crassus misit legatum
Aeduis.
3 – Brasilia terras,
insulas et fluvios habet.
4 – Filii legati glaudios
habent.
5 – Dominus habet
gallinas, equos, capras, agnos et asinos.
6 – Deus dominus mundi
est.
7 – Avus est amicus
reginae et nuntii.
8 – Copiae Germanorum
habent copiam captivorum.
9 – Magistrae discipulorum
scholarum patriae narrant historiam fluvii Nili, fluvii Aegypti.
10 – Filiae Petri
historias et ludos amant.
11 – Discipule, ama
historias patriae.
12 – Agricolae vicos Graeciae
amant.
13 – Dominus amat filias,
discípulos et amicum.
14 – Ancillae narrant
historias filiabus dominarum.
15 –Amicus nuntii misit equos
Petro...
16 – Agricolae habent
copiam caprarum, equorum, asinorum et agnorum.
17 – Discipuli monstrant
domino fluvios et insulas.
18 – Puellae amant ludos
et discipuli glaudios.
19 – Avus ambulat cum
amico et discipula.
+ Galba villicus erat - Lição de Latim Clássico



Nenhum comentário:
Postar um comentário